W druku cyfrowym określenie UV opisuje sposób utwardzania atramentu promieniowaniem ultrafioletowym. Sam atrament nie wysycha przez odparowanie jak klasyczny solvent. Fotoinicjatory zawarte w farbie uruchamiają reakcję polimeryzacji pod wpływem odpowiedniego promieniowania. Dlatego układ atrament–lampa trzeba traktować jako jeden system.
Lampy rtęciowe wytwarzają szerokie spektrum promieniowania i przez lata były standardem w drukarkach UV. Osiągają wysoką moc, ale generują dużo ciepła, wymagają rozgrzewania i mają ograniczoną żywotność. Temperatura może być problemem przy cienkich foliach i materiałach wrażliwych termicznie.
UV LED wykorzystuje diody emitujące światło w znacznie węższym zakresie długości fali. Typowe systemy pracują w pobliżu 365, 385, 395 lub 405 nm. LED-y uruchamiają się natychmiast, pobierają mniej energii, generują mniej ciepła i zwykle mają znacznie dłuższą żywotność niż lampy rtęciowe.
Nie oznacza to jednak, że każdy atrament UV będzie prawidłowo działał z LED. Fotoinicjatory muszą reagować na widmo zastosowanej lampy. Niedopasowanie może objawiać się lepką powierzchnią, słabą odpornością na zarysowanie, niepełnym utwardzeniem w głębi warstwy albo problemami z przyczepnością.
W praktyce przy zmianie atramentu lub lamp należy sprawdzić: długość fali, moc promieniowania, odległość lampy od materiału, prędkość druku, liczbę passów i grubość warstwy atramentu. Szczególnie istotne jest to przy bieli i lakierze, gdzie warstwa może być znacznie grubsza niż przy standardowym CMYK.
W praktyce
- Diagnozuj proces, nie pojedynczy objaw. Zapisuj warunki, ustawienia i wynik każdej zmiany.
- Przy ingerencji w układ atramentowy lub głowice stosuj procedury odpowiednie dla konkretnego modelu urządzenia i chemii atramentu.
Najczęstsze pytania
- Czy LED zawsze jest lepszy?
- Jest bardziej energooszczędny i chłodniejszy, ale system musi być prawidłowo dobrany.
- Czy większa moc lampy zawsze poprawia utwardzenie?
- Nie. Zbyt agresywne utwardzanie może pogorszyć elastyczność lub adhezję między warstwami.