Banding to widoczne pasy lub nierównomierności pojawiające się w kierunku przesuwu materiału albo karetki. Sam termin opisuje efekt, a nie przyczynę. Źródłem może być test dysz, mechanika posuwu, kalibracja, profil kolorystyczny, ilość atramentu lub nieprawidłowa wysokość głowicy.
Pierwszym krokiem jest nozzle test. Brakujące lub odchylone dysze tworzą powtarzalny wzór, szczególnie widoczny w aplach i przejściach tonalnych. Jeśli test dysz jest nieprawidłowy, kalibracja mechaniczna nie rozwiąże problemu.
Jeżeli dysze są prawidłowe, sprawdza się feed calibration. Zbyt duży krok materiału powoduje jasne pasy, zbyt mały – ciemne nakładanie się kolejnych pasów. W maszynach płaskich analogiczny efekt może wynikać z błędów pozycjonowania osi.
Kolejnym etapem jest kalibracja dwukierunkowa i ustawienie wysokości głowic. Przy dużym dystansie kropla ma więcej czasu na zmianę toru lotu, a różnice pomiędzy kierunkiem lewo–prawo i prawo–lewo stają się wyraźniejsze.
Banding może mieć też charakter kolorystyczny. Zbyt agresywny ink limit, błędna linearizacja lub profil przygotowany dla innego materiału może powodować niestabilne przejścia. Dlatego diagnostyka powinna rozdzielać problemy fizycznego nanoszenia kropli od problemów zarządzania kolorem.
W praktyce
- Diagnozuj proces, nie pojedynczy objaw. Zapisuj warunki, ustawienia i wynik każdej zmiany.
- Przy ingerencji w układ atramentowy lub głowice stosuj procedury odpowiednie dla konkretnego modelu urządzenia i chemii atramentu.
Najczęstsze pytania
- Czy większa liczba passów zawsze usuwa banding?
- Często go maskuje, ale nie zawsze usuwa przyczynę.